:: II wojna światowa :: Fortyfikacje Półwyspu Helskiego :: Stanowisko ogniowe 21 baterii przeciwlotniczej

Aby zwiększyć obronę Półwyspu Helskiego w roku 1932 opracowany został plan budowlano – konstrukcyjny w Szefostwie Fortyfijacji Wybrzeża Morskiego ktrórego autorem był por.inż.W.Otocki. W tym samym roku powstały trzy baterie przeciwlotnicze o numerach 21,22 i 23. Wchodziły one w skład 2 Morskiego Dywizjonu Artylerii Przeciwlotniczej Rejonu Umocnionego Hel dowodzonego w 1939 roku przez kpt.mar.Mariana Bolesława Wojcieszka. Umieszczone zostały w rejonie cyplu helskiego, portu wojennego oraz nieistniejącej już dziś latarni morskiej Bór. Stan osobowy baterii we wrześniu 1939 rok wynosił 27 oficerów i 692 podoficerów i szeregowych.

Bateria nr 21 składała się z dwóch stanowisk ogniowych na których zamontowano dwie francuskie szybkoszczelne morskie armaty „Schneider” kalibru 75 mm. o zasięgu 14,6 km. Posiadała na wyposażeniu również armatę kal. 40 mm, NKM 13,2 mm., CKM kal. 7,92 mm., CKM 30 kal. 7,92 mm., przyrząd centralny PZO-Lev. oraz reflektor przeciwlotniczy. Głównym zadaniem baterii była przeciwlotnicza obrona stanowiska baterii im. H. Laskowskiego. Podczas walk we wrześniu 1939 roku bateria zestrzeliła ok. 30 samolotów niemieckich. Obecnie pozostały dwie żelbetowe działobitnie, na których były zamotowane armaty pod którymi znajduje się schron dla załogi oraz magazyn amunicji.


Źródło : www.vaterland.pl
             www.dws-xip.pl
             www.fortyfikacje.eksploracja.pl