Stanowisko ogniowe 21 baterii przeciwlotniczej

Aby zwiększyć obronę Półwyspu Helskiego w roku 1932 opracowany został plan budowlano – konstrukcyjny w Szefostwie Fortyfijacji Wybrzeża Morskiego ktrórego autorem był por.inż.W.Otocki. W tym samym roku powstały trzy baterie przeciwlotnicze o numerach 21,22 i 23. Wchodziły one w skład 2 Morskiego Dywizjonu Artylerii Przeciwlotniczej Rejonu Umocnionego Hel dowodzonego w 1939 roku przez kpt.mar.Mariana Bolesława Wojcieszka.......

Czytaj więcej >>

Batalionowy Rejon Umocniony nr 2 - Hel

Rejon umocniony tworzyły lekkie fortyfikacje zbudowane z prefabrykatów żelbetowych : główne i zapasowe stanowiska dowodzenia dowódców batalionu, kompanii i plutonów, punkty obserwacyjne, batalionowe punkty medyczne, punkty amunicyjne, schrony dla żołnierzy, stanowiska ogniowe dla czołgów, dział samobieżnych, dział polowych i przeciwlotniczych..........

Czytaj więcej >>

Wieża kierowania ogniem baterii Schleswig-Holstein

Nieopodal baterii Schleswig-Holstein znajduje się 9 kondygnacyjna betonowa wieża która została wybudowana w czasie II wojny światowej przez Niemców. Zamierzono w niej umieścić stanowisko dowodzenia ogniem oraz dalmierza, dla których przygotowano obrotową kopułę. W latach 80-tych w wyniku wybuchu spowodowanego przez nieznanego sprawcę kopuła została zrzucona odrzucona i przepadła bezpowrotnie.......

Czytaj więcej >>

Fortyfikacje Półwyspu Helskiego

Półwysep Helski ma długość 32 km i jest najbardziej wysuniętą częścią Polski. Ze względu na swoje położenie odegrał w historii szczególną rolę. Chronił Zatokę Gdańską i ujście Wisły. Zamysł wykorzystania półwyspu jako naturalnej osłony Zatoki Gdańskiej sięga czasów nowożytnych, gdy król Władysław IV.......

Czytaj więcej >>

Kwatera Hitlera - Wilczy Szaniec

Po przegranej bitwie o Anglię, Hitler rozpoczął przygotowania do wojny na wschodzie. Do ich prowadzenia potrzebny był blisko położony planowanego terenu działań wojennych jak i solidnie zabezpieczony przed bombardowaniami kompleks dowodzenia. Powstał on na terenach Prus Wschodnich, w dużym oddaleniu od ośrodków miejskich, zabezpieczony Gizyckim Rejonem Umocnionym. Wielką wadą tej lokalizacji był podmokły teren, który stwarzał problemy projektantom oraz jednostkom budowlanym oraz znacznie obniżał komfort życia osób zamieszkałych w kwaterach. Do prac budowlanych nad główną kwaterą Hitlera zwaną jako Anlage Nord, później przemianowaną na Wolfschanze (Wilczy Szaniec) przystąpiono prawdopodobnie wczesną jesienią 1940 roku. W niedługim czasie po rozpoczęciu budowy Wilczego Szańca, ruszyły kolejne prace budowlane nad kwaterami. Początkowo były to schrony dla dowództw poszczególnych rodzajów wojsk, a niedługo później dla dygnitarzy ze szczytu hitlerowskiej partii, których Hitler chciał mieć jak najbliżej siebie....

Czytaj więcej >>