Fort nr 50 "Prokocim"

Fort ten powstał w latach 1881 - 1888, jako jeden z jednowałowych fortów artyleryjskich. Fort zwany również jako Bieżanów, powstał na miejscu zespołu dzieł półstałych, ziemnych z lat 1878 - 79, który w latach 1883 - 86 został całkowicie przebudowany. Jest to typowe dzieło obronne dla tego okresu - fort jednowałowy, z prostą linią koszar szyjowych, z łukowato wygiętym schronem głównym, z rozbudowanym wałem artyleryjskim i schronami pogotowia w poprzecznicach. Głównym zadaniem bojowym fortu była obrona traktu lwowskiego.Siłę potęgowała sprężona bateria artyleryjska zlokalizowana przy lewym boku, powstała ok. 1910 roku, lecz w 1975 została zniwelowana. Wjazdu bronił pancerny sponson z dwoma karabinami maszynowymi Schwarzlose M07/12, umieszczonymi na lawetach, którego obsługa składała się z 4 osób. Przy budowie fortu Prokocim poraz pierwszy zastosowano przemysłową metodę przygotowywania mieszanki betonowej w centralnych wytwórniach, wyposażonych w betoniarki napędzane lokomobilą. W grudniu roku 1914, razem z innymi fortami VII sektora obronnego, głównie z "Kosocicami" i "Rajskiem" wziął udział w walkach z Rosjanami. Stąd, w dniu 6 grudnia rusyzło przeciwnatarcie załogi twierdzy, zakończone wycofaniem się wojsk rosyjskich do Wieliczki. W czasie II wojny światowej w forcie stacjonowały współpracujące z Niemcami Ukraińskie formacje. Aktualnie fort nie ma gospodarza, więc można go dokładnie zwiedzać, lecz trzeba uważać na osoby które zaczynają swoją kariere strzelecką z wiatrówek lub innych broni, bo penetrowanie fortu może się przykro skończyć dla zwiedzającego, który wcześniej nie upewni się czy na obiekcie nie ma osób które aktualnie urządziły sobie konkurs strzelecki. 

  • Zdjęcia fortu