Fort nr 47a "Węgrzce"

Fort został wybudowany w latach 1892 - 1896 na miejscu półstałego (drewniano - ziemnego) fortu z roku 1887. Reprezentuje on typ fortu pancernego dwuwałowego obrony bliskiej i dalekiej. Koncepcję nowej klasy fortów opracował płk.inż. Maurycy von Brunner. Fort "Węgrzce" , jako jedyny z dużych fortów pancernych w dawnej Galicji, zachował komplet elementów pancernych, zarówno bojowych (artyleryjskie i obserwacyjne wieże pancerne i nisze pancerne dział w tradytorze i kojcach, tarcze strzelnic karabinowcych i zamknięcia strzelnic), jak i ochrony (furta pancerna w koszarach, stalowe okiennice koszar, zamknięcia otworów reflektorów w kojcach). Brak części furt z III kondygnacji na stropodach. Uzbrojenie i większość osprzętu bojowego i technicznego zdemontowano już w roku 1920. W czasie zdobywania Krakowa przez wojska radzieckie w styczniu 1945 r., fort stanowił główne miejsce obrony niemieckiej od północy.Żołnierze niemieccy bronili się w nim przez 3 dni. Skapitulowali dopiero po ostrzale fortu przez radziecki czołg, który strzelał od południa, z Trzeciej Góry. Stąd powstały odpryski materiału na blokach kamiennych muru oporowego i pęknięcia w murze galerii strzeleckiej. 

 

Rzut poziomy koszar szyjowych  

 

Główny fort pancerny wg. projektu Maurycego Brunnera (z lat 1892 - 94) o dwuwałowym układzie. Oprac. J.Bogdanowski  

 

Szkic fortu wd. Steintza 

 

 

Rzut i przekrój tradytora. Oprac. J.Środulska-Wielgus. W.Brzoskwinia 

 

Szkic fortu 47a Węgrzce 

 

  • 1
  • 10
  • 11
  • 12
  • 13
  • 14
  • 15
  • 16
  • 17
  • 18
  • 19
  • 2
  • 20
  • 21
  • 22
  • 23
  • 24
  • 3
  • 4
  • 7
  • 8
  • 9

 

PANCERNE ELEMENTY FORTU

Tarcze i płyty pancerne

  • 5
  • 6