Epitafia nagrobne 

Szczególnie cennym dopełnieniem cmentarzy wojennych są epitafia. Napisane bardzo ozdobnym, wzniosłym językiem ozdabiają mogiły żołnierzy strofami poezji, uczuciem, zadumą. Są świadectwem stosunku ocalonych do poległych i próbą wytłumaczenia poniesionych strat. Większość sentencji została napisana w sposób bardzo uniwersalny, aktualny dla każdego okresu historycznego i każdego narodu. Inskrypcje na cmentarzach możemy podzielić na kilka grup. Pierwsza z nich najliczniej występująca na cmentarzach, to teksty podnoszące sławę poległych bohaterów, ich wierność oraz zaszczytną śmierć. Ich konwencja jest prosta i czasami prymitywna, lecz wśród nich znajdziemy teksty będące bezpośrednią formą wypowiedzi poległych, nawiązujące do godnego i twórczego wykorzystania dla przyszłych pokoleń, złożonej przez nich najwyższej ofiary, podnoszące wartość pokoju jako dobra osiągniętego poprzez ich bohaterską śmierć. Do następnej grupy możemy zaliczyć teksty związane z mitologią i historią. Inna zaś grupa to zbiór tekstów podnoszących zrównanie przyjaciół i wrogów w obliczu śmierci. Spotkać możemy również grupę inskrypcji nawiązującą do lokalizacji pochówku żołnierzy - krajobrazem, lasem, łąka lub ciszą otaczającą cmentarz. Autorem większości inskrypcji na zachodnio-galicyjskich cmentarzach, a w niektórych okręgach wszystkich tekstów był kpt. Hans Hauptmann, ówczesny zastępca komendanta Oddziału Grobów Wojennych i oficer planujący. Niektóre inskrypcje są nieznanego autorstwa np: na cmentarzu nr 160 lub bliżej nieznanego Oberleutnanta W.Reha (napis na cmentarzu nr 131 w Stróżach Wyżnych). Epitafia lub inne teksty są sformułowane przeważnie w języku niemieckim, ale zdarzają się również wyjątki jak np: krótkie jednowierszowe teksty łacińskie, napisy w języku węgierskim oraz rosyjskim (taki napis znajduje się na cmentarzu nr 180 w Tarnowcu). Inskrypcje w języku polskim, pochodzą głównie z okresu powojennego, z uwagi na bardzo trudny przekład z języka niemieckiego wiele dokonanych dotychczas tłumaczeń tego samego tekstu różni się w sposób zupełnie nieporównywalny. Materiał z którego wykonano tablice inskrypcyjne to głównie szlifowany piaskowiec lub marmur, czasem zwykły beton. Teksty zostały wykłute na tablicach lub wprost na kamiennych elementach budowli. W nie licznych przypadkach zastosowano również inne techniki wykonania napisu np: osadzenie metalowych liter w betonie krzyż czy napis ułożony z łusek karabinowych.