Muzeum Lotnictwa Polskiego

Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie

Muzeum mieści się na terenie dawnego lotniska Rakowice-Czyżyny, utworzonego przed I wojną światową przez Austriaków i zlikwidowanego w 1963 r. z powodu rozbudowy Nowej Huty. Dzięki istnieniu Muzeum teren ten cały czas ma funkcję lotniczą. Zalążkiem Muzeum był powołany w 1963 r. przez Zarząd Główny Aeroklubu PRL Ośrodek Ekspozycji Sprzętu Lotniczego przy Aeroklubie Krakowskim, który zaczął gromadzić swoje eksponaty na nieczynnym już lotnisku Rakowice-Czyżyny. W dniach 23 sierpnia – 12 września 1964 roku zorganizował on wielką wystawę lotniczą z okazji XX-lecia PRL. W 1967 r. Ośrodek został przekształcony w Muzeum Lotnictwa, podległe najpierw Naczelnej Organizacji Technicznej, a od 1971 r. Ministerstwu Komunikacji. Po reformie samorządowej w 1998 r. Muzeum Lotnictwa Polskiego stało się instytucją kultury województwa małopolskiego. Muzeum gromadzi, restauruje i udostępnia zabytki techniki lotniczej, dba o zachowanie lotniczego charakteru miejsca i prowadzi działalność edukacyjną oraz naukową. Początkowo dysponowało niewielkim skrawkiem terenu nieczynnego lotniska, jednym hangarem, budynkiem administracyjnym i budynkiem dawnej spadochroniarni. W kolejnych latach powiększał się teren zajmowany przez Muzeum, przybyły też kolejne obiekty – dawne garaże 2 Pułku Lotniczego, przekazane na początku lat 90. przez wojsko. Obecnie Muzeum Lotnictwa Polskiego zajmuje 25,7 ha terenu. Teren ten wpisany jest do rejestru zabytków. Muzeum posiada ponad 250 samolotów, szybowców i śmigłowców i ponad 140 silników lotniczych, a także wiele mniejszych eksponatów, jak uzbrojenie lotnicze, przyrządy pokładowe, mundury i odznaczenia. Ekspozycje mieszczą się zarówno w historycznych, przedwojennych budynkach lotniskowych, które zostały wyremontowane, jak i w budynkach zbudowanych już w okresie powojennym, w czasach działalności Muzeum. >>>Więcej informacji o historii muzeum <<<

Samoloty

Śmigłowce

JK-1 TRZMIEL | WSK MI-2CH | WSK MI-2UPR

SAMOLOTY

AERO L-60E BRIGADYR

Wersja sanitarna samolotu, który był czechosłowackim następcą Fi 156 Storch. Powojenne lotnictwo cywilne i wojskowe przez długi okres użytkowało wielką liczbę samolotów wysokiej jakości, nabywanych po obniżonej cenie. Powodem tego były spore zapasy sprzętu wojennego, przystosowywanego do służby w nowych, pokojowych realiach. Jednak z biegiem czasu pojawiła się konieczność stworzenia nowych konstrukcji. Samolot L-60 Brigadyr został opracowany w ramach konkursu ogłoszonego przez Ministerstwo Obrony na następcę niemieckiego samolotu Fieseler 156 Storch, używanego przez lotnictwo czechosłowackie od końca wojny. Pracami projektowymi i opracowaniem prototypu w praskiej wytwórni Aero kierował do 1953 roku zespół pod przewodnictwem inż. Ondreja Nemeca. Zbudowano trzy egzemplarze próbne. Pierwszy, oznaczony jako XL-60, oblatano w 1953 roku. Trzeci, oblatany w 1955 roku, będący wzorem do produkcji seryjnej to już dzieło inż. Zdenka Rublica. Opracowany przez niego samolot był wielozadaniowym, 4-miejscowym, zastrzałowym górnopłatem o konstrukcji całkowicie metalowej. Po próbach przyjęto go do produkcji w zakładach Orličan w Choclni. Produkcja seryjna, trwająca w latach 1956-1960, zamknęła się liczbą 250 egzemplarzy.

ALBATROS B.IIA (L.30)

Lotnictwo było początkowo traktowane jako rodzaj broni bez przyszłości. Pilotami byli zazwyczaj przyuczeni podoficerowie, których traktowano jako powietrznych kierowców, obserwatorami – już oficerowie. By móc latać należało się jednak tego nauczyć, potrzebne więc były maszyny o mocnej konstrukcji, które nadawałyby się do szkolenia. Opracowany jako rozwinięcie doskonałej konstrukcji z 1913 roku autorstwa inż. Ernsta Heinkla, Albatros B.II. był dwumiejscowym, całkowicie drewnianym, dwupłatowym samolotem szkolnym i obserwacyjnym. Inżynier Ernst Heinkel zaprojektował duży dwupłatowiec z chłodzonym cieczą silnikiem i śmigłem ciągnącym. Był to początek niemieckiej linii konstrukcyjnej, przyjętej szybko na całym świecie. Samoloty takie, zwane wówczas „tractorami”, charakteryzowały się statecznością i solidną konstrukcją. Po odejściu inż. Heinkla z zakładów Albatrosa zaczęto w nich produkować wersję obserwacyjną B.II z 1914 roku.

ANTONOV AN-26

An-26 to średni samolot transportowy napędzany dwoma silnikami turbośmi