Fort nr 47 ½ "Sudół" - relikty

Fort został wybudowany w latach 1892 - 1896 na miejscu półstałego (drewniano - ziemnego) fortu z roku 1887. Reprezentuje on typ fortu pancernego dwuwałowego obrony bliskiej i dalekiej. Koncepcję nowej klasy fortów opracował płk.inż. Maurycy von Brunner. Fort "Węgrzce" , jako jedyny z dużych fortów pancernych w dawnej Galicji, zachował komplet elementów pancernych, zarówno bojowych (artyleryjskie i obserwacyjne wieże pancerne i nisze pancerne dział w tradytorze i kojcach, tarcze strzelnic karabinowych i zamknięcia strzelnic), jak i ochrony (furta pancerna w koszarach, stalowe okiennice koszar, zamknięcia otworów reflektorów w kojcach). Brak części furt z III kondygnacji na stropodach. Uzbrojenie i większość osprzętu bojowego i technicznego zdemontowano już w roku 1920. W czasie zdobywania Krakowa przez wojska radzieckie w styczniu 1945 r., fort stanowił główne miejsce obrony niemieckiej od północy. Żołnierze niemieccy bronili się w nim przez 3 dni. Skapitulowali dopiero po ostrzale fortu przez radziecki czołg, który strzelał od południa, z Trzeciej Góry. Stąd powstały odpryski materiału na blokach kamiennych muru oporowego i pęknięcia w murze galerii strzeleckiej.

Źródła :

• " Twierdza Kraków. Znana i nieznana." Część I Henryk Łukasik. Andrzej Turowicz. Międzyzdroje-Kraków 2002 [str.45]