Cmentarz nr 10 Wola Cieklińska

Kategoria : Cmentarz wojenny
Pochowano tutaj :
77 żołnierzy armii Austro-Węgierskiej
64 żołnierzy armii Rosyjskiej
Projektant cmentarza: Dušan Jurkovič

Cmentarz położony na skrzyżowaniu dróg Gorlice - Nowy Żmigród. Pierwotnie cały obiekt składał się z dwóch kwater po wschodniej i zachodniej stronie drogi w kierunku Jasła, był ogrodzony drewnianym płotem ze sztachet i żywopłotem. Po środku każdej z kwater znajdował się sarkofag z dużych ciosów kamiennych zwieńczony krzyżem. Na jego licach od strony drogi znajdowały się tablice informacyjne. W końcu lat siedemdziesiątych kwatera wschodnia uległa likwidacji. Resztki sarkofagu w kwaterze zachodniej zabezpieczono w 1985 roku, ogrodzono metalowym niskim płotem i połączono z drogą betonowym chodnikiem. Na elewacji od strony drogi wmurowano marmurową tablicę memoratywną. W 4 grobach zbiorowych i 12 pojedynczych pochowano żołnierzy wszystkich trzech walczących armii. Na cmentarzu tym pochowanych zostało 77 Austriaków z 1. pułku cesarskich strzelców tyrolskich, 27. pułku piechoty Landwehry oraz 64 Rosjan, spoczywają oni nadal prawdopodobnie po obu stronach drogi. W 2015 roku odbudowano kamienny pomnik - sarkofag przywracając go do wyglądu pierwotnego. Umieszczono na nim kamienną tablicę z inskrypcją w języku niemieckim "Des ruhmes goldner glanz umstraht die ruhstatt dieser braven. Sie haben mit ihrem blut bezahlt den boden worin sie schlafen" oraz emaliowane tabliczki nagrobne z inskrypcjami. Wykonano również kaminne obrzeże pól grobowych

Gdy bitwa toczyła się pod Jasłem udałem się z kolegami na pobojowisko pod Foluszem powodowany ciekawością obejrzenia. Pierwszy znak pola bitewnego to leje od granatów, po niej rowy strzeleckie rosyjskie. Dwa dni wstecz pełno było w nich żołnierzy – przeżywali chwile emocji, niejeden był ranny, niejeden zginął, bo tu i ówdzie były ślady krwi, mniejsze lub większe. Cofając się Rosjanie zabrali rannych, zabitych pogrzebali. Sądzę, że nie mieli wielkich strat. O wiele większe miała strona przeciwna, jako atakująca. Na polach było widać stosy karabinów już poznoszonych i ułożonych w stosy, tam gdzie były gniazda karabinów maszynowych ogromne masy łusek z naboi, tu i tam trupy pojedynczo i grupkami, jedni mieli nieznaczne rany, drudzy zmasakrowani – leżeli w rozmaitych pozycjach. Jeden leżał na wznak trzymając różaniec w dłoni. Ludność cywilna pod kierunkiem wojskowych znosiła poległych, których pogrzebano w dwóch masowych mogiłach tam gdzie obecnie wznoszą się mauzolea z kamienia ciosanego.

[Kronika Dębowca, s.62]