Koszary szyjowe

Koszary obronne wybudowane ok. 1908 r., znajdują się w północnej części fortu na starasowanym stoku, na którym zajmują taras średni łącząc się z poziomem stropodachu z tarasem górnym zaś skarpą i małą serpentyną z tarasem dolnym i przebiegającą nim serpentyną głównej drogi. Obiekt wybudowany z cegły nakryty stalobetonowym stropodachem. Ściana frontowa licowana zendrówką. Okna opatrzone żelaznymi kratami i okiennicami. Założone na planie wydłużonego prostokąta. Wnętrze trójtraktowe z szeregami pomieszczeń rozdzielonych korytarzem, prócz dwóch dużych sal na całą szerokość obiektu, z małym ryzalitem – kaponierą wewnętrzną, usytuowaną niesymetrycznie, flankującą wejście w części południowej. Parterowe o wyraźnie horyzontalnym układzie, z trzema ścianami wtopione w stok, umocniony w północnej części skośno wysuniętym murem oporowym. Wszystkie pomieszczenia proste, pozbawione dekoracji, bielone. Ściana frontowa, jedynie widoczna, nieosłonięta ziemią. Otwory zwieńczone prostymi odcinkowymi dekoracyjnie wysuniętymi nadprożami. Dwa wejścia z stalowymi dwuskrzydłowymi drzwiami z ryglowanymi strzelnicami. Okna zamykane podobnymi, wewnętrznymi okiennicami i dodatkowo kratami. W pięciu ruchome jako wyjścia awaryjne. W kaponierze strzelnice ze stalowymi tarczami o owalnych otworach. Na ścianie zewnętrznej system otworów wentylacyjnych, górą zaś nadbudowany rząd kominów. Pierwotne pokrycie płyty dachowej blachą, w znacznej mierze zerwane, zastąpione papą. Podobnie usunięte rynny. Wewnątrz zachowana stolarka okienna i częściowo drzwiowa.

Zdjęcia archiwalne

Źródło :

•  https://zabytek.pl/pl/obiekty/g-298118  dostęp [04.01.2025]