Rogatka Wolska

Najstarsza z zachowanych rogatek krakowskich powstała w 1883 roku. Zastąpiła starszą placówkę urzędu akcyzowego, zwaną „Spalonym Mostem”, usytuowaną bardziej na wschód, bliżej koryta Rudawy, i mieszczącą się w prowizorycznym, względnie wynajętym budynku. Nowa rogatka Wolska umieszczona została w specjalnie wzniesionym do tej funkcji budynku położonym u wylotu ul. Wolskiej (obecnie ul. Piłsudzkiego 29), na skrzyżowaniu z drogą rokadową równoległą do rdzenia twierdzy, przed bramą forteczną. W latach 1888 – 1911 wierzchem wału obronnego biegła linia kolejowa. Za tylną granicą podwórza rogatki płynęła Młynówka. Projekt istniejącej do dziś rogatki, sygnowany przez Stefana Żołdaniego i zapewne przez niego opracowany, zatwierdzono 22 lipca 1892 roku. Rok później nadano budynkowi numer (liczbę spisową), co ostatecznie oznaczało zakończenie budowy. Zasadniczo zachowana w pierwotnym kształcie architektonicznym, z biegiem lat utraciła jednak charakterystyczne podcienie w formie dachu pulpitowego wspartego na drewnianych słupach, poprzedzając całą szerokość fasady (tj. elewacji od strony ulicy). Z lewej strony (tj. od nasypu kolejowego) podcienie miało przeszkloną ścianę, od frontu i z prawej strony było natomiast całkowicie otwarte.

Źródło :

• "Dawne Rogatki miejskiej Krakowa". Paweł Dettloff