Cmentarz nr 104 Strzeszyn

Cmentarz nr 104 Strzeszyn - Wilczak

Kategoria : Cmentarz wojenny
Pochowano tutaj :
11 żołnierzy armii austro-węgierskiej.
22 żołnierzy armii rosyjskiej.
Projektant cmentarza : Hans Mayr
Wykaz pochowanych : Kliknij

Cmentarz założony został na planie prostokąta z osiowym wyłamaniem do wewnątrz i powstał po walkach w maju 1915 roku o wzgórze Wilczak na podejściach do Biecza. Zaprojektowany został jak większość cmentarzy w III Okręgu przez Hansa Mayra i znajduje się w lesie na zboczu góry Wilczak naprzeciw torów kolejowych. Wejście na cmentarz, które jest naprzeciw krzyża centralnego (pierwotnie stał drewniany wysoki krzyż z półkolistym, blaszanym nakryciem profilowym na obrzeżu. Obecnie możemy jedynie zobaczyć gdzieniegdzie resztki jakie pozostały z oryginalnego krzyża) zamyka żelazne jednoskrzydłowe ościeże. Obiekt został ogrodzony betonowymi słupami połączonymi ze sobą podwójnymi poręczami z rur. Na grobach były (zachowały się jedynie tylko poniszczone cokoliki z metalowymi kikutami po krzyżach) umieszczone krzyże z datą 1915 i małe żeliwne krzyże dwuramienne na cokolikach. W 8 grobach zbiorowych i 5 pojedynczych pochowano 33 żołnierzy w tym 22 rosyjskich. Cmentarz jest w złym stanie, ale oczywiście warto go zwiedzić dopóki on jest.

O godz. 8:00 nacierająca pod osłoną lekkiej artylerii piechota niemiecka zajęła grzbiet kwiatonowicki kota 422 – kota 440 bez przeciwdziałania Rosjan. Potem na te wzgórza wciągnięto artylerię. O godz. 9.45 gen. Simański meldował dowódcy X korpusu o silnym natarciu na styk 241. Siedleckiego i 249. Dunajskiego Pułku Piechoty, mówiąc, że bez wsparcia nie utrzyma tej pozycji. Natychmiast z Biecza poszedł jeden batalion z 251. [Stawłuczańskiego] Pułku Piechoty, oraz z Wójtowej dwa bataliony 324. Klaźmińskiego Pułku Piechoty, które do rana zajęły pozycje na Wilczaku. Mimo silnego ostrzału artyleryjskiego odparły one trzy ataki przeciwnika. O godz. 12.10 dwa pułki niemieckie zaatakowały bez wsparcia artylerii. Zastały odparte ogniem dobrze ukrytej artylerii rosyjskiej i ogniem broni maszynowej. Wtedy Niemcy przebili się do Klęczan, już o 13 cały Wilczak był pod ogniem ich artylerii. Ostrzał trwał do godz. 19, kiedy to niemiecka piechota zdobyła przednie okopy Wilczaka. Mimo tej porażki obrońcy nie ustępowali. Na flankę atakujących od południa Niemców atakowali Rosjanie z doliny Ropy. Wtedy to, niecelny w ciemnościach ogień artylerii dokonał spustoszenia we własnych szeregach, Rosjanie oddali wzgórze i wycofali się do Biecza.[Srażenije, s.152]