Heinrich Karl Scholz

Ur. 16.10.1880 w Raspenava - Zm. 12.06.1937 w Wiedniu

Był rzeźbiarzem, w okresie 1900 do 1909 studiował w państwowej szkole zawodowej w Reichbergu (Liberec) a następnie naukę kontynuował w wiedeńskiej Akademii Sztuk Pięknych. W tym czasie zaczął odnosić swoje pierwsze sukcesy - stworzył kamienną statuetkę Madonny na fronton nowego kościoła w Raspenau, rzeżbę Waltera z Vogelweide w Dux. Wielokrotnie był nagradzany za swoje osiągnięcia m.in. dwoma złotymi medalami Fügera i nagrodą Gundela. W latach 1909 - 1912 otrzymał stypendium od cesarza Franciszka Józefa. W okresie 1915 - 18 projektował cmentarze w IV Okręgu Cmentarnym Tarnów. Był twórcą wszechstronnie utalentowanym, tworzył rzeźby drewniane i kamienne. Dzięki jego umiejętnościom powstała największa liczba rzeźb i płaskorzeźb oraz reliefów w okręgu tarnowskim. Po zakończeniu działań wojennych przeniósł się do Wiednia, gdzie zajął się projektowaniem pomników, statuetek i medalionów. Od 1920 roku był członkiem wiedeńskiego Künstlerhaus i pełnił funkcję jego wiceprezesa. Jego prace były częścią konkursów artystycznych podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich w 1936 roku. W tym samym roku otrzymał tytuł profesora.

Zaprojektowane cmentarze :

• Cmentarz nr 145 Gromnik
• Cmentarz nr 167 Ryglice
• Cmentarz nr 183 Siemiechów

Źródło :

• "Cmentarze I Wojny Światowej w Galicji Zachodniej". Oktawian Duda. Warszawa 1995 [str.56]
• https://en.wikipedia.org/wiki/Heinrich_Karl_Scholz dostęp [23.12.2025]