Zamek Oppersdorffów w Głogówku

Zamek książęcy, później rycerski, położony na wysokiej skarpie górującej ponad doliną rzeczki Osobłogi, usytuowany w północno-zachodnim narożniku miasta i sprzężony z jego fortyfikacjami. Zamek pierwotny był zbudowany zapewne na przełomie w. XIII i XIV przez książąt piastowskich linii opolskiej i był w ich posiadaniu do roku 1532. Następnie należał do rodziny Zeislitzów, a od roku 1561 do 1945 był własnością Oppersdorffów, którzy zbudowali obecnie istniejący zamek o charakterze rezydencjonalnym. Średniowieczny zamek piastowski rozebrano w 1561 roku, a na jego miejscu Jan Oppersdorff wzniósł w latach 1561-71 zamek renesansowy składający się z trzech skrzydeł ustawionych w podkowę, z kaplicą i wielką salą. W latach 1584-1606 nastąpił drugi etap budowy zamku i w tym czasie zostały dostawione do narożników cylindryczne wieże. W roku 1606 na miejscu dawnego przedzamcza założono tzw. zamek dolny. W następnych latach dziedziniec tego zamku otoczyły trzy skrzydła zabudowań; 1645-68 nastąpiła budowa kaplicy. Tak więc zamek budowany przez Oppersdorffów, w którym przebywał król Jan Kazimierz podczas najazdu szwedzkiego w 1655 roku zatracił całkowicie cechy architektury obronnej i był odtąd wspaniałą rezydencją magnacką.

Foto. Mateusz Szczawiński

Źródło :

• "Zamki w Polsce" Bohdan Guerquin. Warszawa 1974. Str. 135