Pozostałości zamku rycerskiego w Dubiecku

Pozostałości zamku rycerskiego położone na południowo-wschodnim krańcu miasta, na lewobrzeżnej skarpie Sanu. Pierwotnie warowna siedziba rycerska znajdowała się na prawym brzegu Sanu. W 1407 roku król Władysław Jagiełło nadał Dubiecko Piotrowi Kmicie, kasztelanowi lubelskiemu, który założył miasto i nową siedzibę na lewym brzegu rzeki. Obok miasta został założony zamek zbudowany z drewna, będący zapewne tzw. fortalitium otoczony wałami i fosą. W 1519 roku Dubiecko przeszło jako wiano do rąk rodziny Stadnickich. Zapewne Stanisław Stadnicki, kasztelan zawichojski, zbudował murowany zamek zwany przez współczesnych kasztelem. Można przypuszczać, że zamek był założony na planie czworoboku, z dwoma równolegle do siebie ustawionymi budynkami mieszkalnymi, otoczony murem i fosami, z bramą od północy. W roku 1588 zamek kupił Stanisław Krasicki, kasztelan przemyski, założyciel zamku w Krasiczynie. Na początku XVII w. syn jego, Jerzy Krasicki, zawarł umowy ze znanym rzeźbiarzem Sebastianem Czeszkiem, co może świadczyć, że w tym samym czasie zamek był przebudowywany. W XVIII w. na miejscu zabudowań zamkowych stanął nowy murowany pałac barokowy, w którego piwnicach znalazły się relikty pierwotnego warownego założenia. W latach 1851-1958 pałac był własnością rodziny Konarskich. Prowadzone od 1959 roku prace zabezpieczające połączone z metodystycznymi badaniami odsłonily fragmenty dawnej zabudowy.

Foto. Mateusz Szczawiński

Źródło :

• "Zamki w Polsce" Bohdan Guerquin. Warszawa 1974. Str. 130