Ruiny zamku książęcego w Siewierzu

Ruiny zamku książęcego, później biskupiego, położone wśród podmokłych łąk na prawym brzegu rzeki Czermy, we wschodniej części miasta. Pierwotny gród kasztelański w XII i XIII w. znajdował się na wzniesieniu w pobliżu dzisiejszego kościoła św. Jana, na południowym zachód od miasta. Zapewne w XIV w. został wzniesiony nowy zamek na kępie wśród mokradeł, być może w związku z kupnem Siewierza przez Jana, księcia cieszyńskiego. W 1443 roku zakupiony przez biskupa Zbigniewa Oleśnickiego, stał się odtąd własnością biskupów krakowskich. Zamek murowany zaczęto budować jeszcze w XV wieku, ale przebudowy dokonane w pierwszej połowie XVI wieku za biskupa Piotra Tomickiego, w roku 1574 za biskupa Franciszka Krasińskiego oraz w drugiej połowie XVIII w. uniemożliwiają w obecnym stanie badań odtworzenie pierwotnego założenia. Zamek został opuszczony w końcu XVIII w. i popadł w ruinę. Pierwszy zamek murowany był zapewne wzniesiony na planie nieregularnym, na co wskazuje ukształtowanie części wschodniej zabudowanej jednotraktowymi budynkami mieszkalnymi. Pozostałe skrzydła formujące wewnętrzny dziedziniec powstały zapewne dopiero w XVI wieku. Również można przypuszczać, że wysoka wieża bramna z podwójnym wjazdem, ustawiona od strony północnej, pochodzi z pierwszej połowy XVI wieku. Do tej wieży w drugiej połowie XVI wieku zostało dostawione dwukondygnacjowe przedbramie zbudowane z kamienia, na planie czworoboku, zamknięte od strony zewnętrznej półkolem. Wjazd przez podwójne wejście dla konnych i pieszych mieścił się na wyższej kondygnacji. Obie kondygnacje miały strzelnice przystosowane do broni palnej, umożliwiające stosowanie ostrzału flankowego. Na murach otaczających poziom wjazdu znajdował się chodnik straży. Podobne przedbramie było na zamku w Mirze na Białorusi.

Foto. Mateusz Szczawiński

ZDJĘCIA ARCHIWALNE

PLANY, SZKICE, RYSUNKI

Źródło :

• "Zamki w Polsce" Bohdan Guerquin. Warszawa 1974. Str. 266