Odrestaurowane ruiny zamku rycerskiego w Korzkwi

Pozostałości zamku rycerskiego położone na wzgórzu w dolinie Prądnika. Na tym wzgórzu w drugiej połowie XIV wieku znajdował się niewielki zameczek, zapewne murowany, wzniesiony jak można przypuszczać przez rodzinę Zaklików. W XV wieku zameczek ten wraz ze wsią stał się własnością mieszczanina Piotra Krupka i w posiadaniu jego rodziny pozostawał przez kilkadziesiąt lat. Następnie przeszedł do rąk rodziny Ługowskich. W 1 ćwierci XVI wieku został przebudowany i obecnie trudno jest ustalić zarys pierwotnego założenia. W XVIII wieku należał do rodzin Wodzickich, Dembowskich i Czapskich, które niewiele o niego dbały. W 1833 roku Klementyna z Tańskich Hoffmanowa podała, że zamek był „dobrze utrzymany i zamieszkany”. Zamek szesnastowieczny miał plan nieregularny, wyraźnie dostosowany do ukształtowania wzgórza, na którym był wzniesiony. Całe założenie obronne było otoczone murem i budynkiem bramnym z rustykowanym portalem prowadzącym od strony południowo-wschodniej. W części północnej stał zespół dwóch budynków, być może wzniesionych na miejscu wcześniejszego założenia. Budynek główny był podpiwniczony i miał piętro, nad którym być może znajdował się rząd strzelnic, zaznaczonych na rysunku z 1820 roku. Zachowały się w murach również fragmenty renesansowych obramowań okiennych.

Foto. Mateusz Szczawiński

Źródło :

• "Zamki w Polsce" Bohdan Guerquin. Warszawa 1974. str. 156